Członkowie warszawskiego kolektywu didżejskiego Strictly Busine$$, J-Son oraz Funkoff skompilowali miks pt. Radio Romans. Ja zrobiłem okładkę.
Radio Romans nadaje bez uprzedzenia. Tak jak letnią nocą niespodziewanie zjawiają się u Waszego boku piękni nieznajomi. Tak jak w mig zawiązuje się nić porozumienia. Zaczyna odprawianie pradawnych czarów. Rzucanie zaklęć namiętności. Kto im ulegnie, kto da się skusić, ten niechybnie traci głowę. Ulotne przyjemności nie pozwolą odpocząć zmysłom. Przynajmniej do następnej nocy, kiedy to cudowna mieszanka tajemniczych spojrzeń, nieśmiałych uśmiechów i niezawodnych lekarstw duszy zadziała ponownie…
Jak wspomniałem kilka postów temu niedawno zarywałem noc. Nieczęsto mi się to zdarza, ale teraz było warto. Była to wręcz najbardziej konstruktywnie zarwana noc w moim życiu. Powodem była praca nad komiksem Daniela Chmielewskiego, do którego ciskałem szarości. Komiks gniecie i cieszę się bardzo, że miałem przyjemność z Danielem przy nim współpracować. Poniżej mała zajawka tego jak będzie wyglądał.
Jeśli chodzi o treść to najlepiej będzie jeśli oddam głos autorowi.
01010011 01101101 01101001 01110100 01101000 jest nietypowe dla mnie ze względu na to, że postanowiłem zbliżyć się do stylu Darrowa, który był odpowiedzialny za projekty robotów w Matrixie, a o Matrixie właśnie traktuje mój komiks. Oznacza to przede wszystkim, że strona wizualna nie jest podrzędna treści, jak to dotychczas u mnie bywało.
Komiks ukaże się w piątym numerze Kolektywu już na MFKiG w październiku. Jeśli o Kolektywie mowa to znajdą się tam także dwie jednoplanszówki autorstwa mojego i Maćka Łazowskiego. Rzecz nazywa się B.O.G. i jest o… grach, z resztą jak cały numer magazynu. Poniżej mała zajaweczka.
Na ten kawałek się swoje wyczekałem od pierwszego kontaktu w audycji Mary Anne Hobbs. Towarzyszący mu klip również daje radę. Wideo zostało nakręcone jednocześnie dwiema kamerami w technice stereoskopii. Efekt możecie kojarzyć z popularnych dwu klatkowych animacji. Klip nominowany jest do nagrody w Portable Film Festival, a odpowiedzialne za niego jest studio Sixty40.
No dobra, co my tu mamy, leśne zwierzaki, jakaś misja, kolejna nudna animacja dla dzieci na oklepanym schemacie. Nie do końca. Film wykonany jest klasyczną metodą, z kukiełkami i w ogóle co jest wyglądanym przeze mnie z tęsknotą powiewem świeżości. Druga sprawa to nazwisko reżysera stojącego za produkcją. Kojarzycie The Life Aquatic with Steve Zissou, The Darjeeling Limited albo The Royal Tenenbaums. Jeśli nie to polecam zapoznać się z dokonaniami Wes’a Anderson’a. Jego filmy mają w sobie pierwiastek czegoś czego ja słowami nie potrafię określić.
Zwiastun filmu
W filmie podkładają głosy stali współpracownicy Wes’a Bill Murray, Owen Wilson, Jason Schwartzman, a także George Clooney, Meryl Streep, Willem Dafoe i Adrien Brody. Oh yeah? Oh yeah!
Przez zarwaną noc (o tym wkrótce) prawie zapomniałem o wtorkowym klipie. Poniższe wideo to najlepszy przykład, że pomysł > budżet. Do realizacji zostały wykorzystane kamery internetowe, a wystąpili głównie fani zespołu.
Oglądając pierwszy raz zastanawiałem się czy produkcja klipu była bardzo trudna czy zajebiście trudna. W zeszłym tygodniu na blogu Where the Wild Things Are natknąłem się na ciekawy wywiad z jednym z twórców klipu. Ciekawa lektura. Polecam.
Moja tematyka matematyki nie dotyka cytując rapowy klasyk. Z matematyki to mam ogarniętą mniej więcej tabliczkę mnożenia. Znacznie lepiej orientuje się Nikki Graziano, na której prace się właśnie natknąłem. Nikki wykresami funkcji opisuje sfotografowane przez siebie zjawiska. Strasznie mi się ten pomysł podoba.
