Wczoraj premierę miał klip do kawałka Splitting the Atom z nadchodzącej płyty Massive Attack Heligoland. Podwójnie się ucieszyłem bo klip jest zajebisty, a trak uwielbiam. Video obejrzałem już kilka razy i na tym się chyba nie skończy bo szczegółów do wyłapania jest multum. Zresztą sprawdźcie sami.
Reżyseria: Edouard Salier
Pozostałe klipy z Heligoland możecie obejrzeć na oficjalnej stronie po uprzednim zalogowaniu się swoim kontem twitter.
Dosłownie dni dzielą nas od narodzin tej dwójki szkrabów. Z inicjatywą wydania Komiksowego Becikowego wyszedł Tomasz Asu Pastuszka. Ja także miałem swój, mały wkład w tę chlubną akcję. Cały dochód ze sprzedaży przekazany zostanie na ręce szczęśliwych rodziców. Komiks nabyć można już w sklepie Kultury Gniewu. Niedługo powinien być także dostępny na stronie magazynu Karton i w Centrum Komiksu. Pojawi się także na stoisku Polskiego Stowarzyszenia Komiksowego na festiwalu Ligatura w Poznaniu oraz nielicznych sklepach komiksowych. Nakład jest bardzo limitowany więc należy się spieszyć.
48 stron, format B5
Okładka w kolorze, środek czarno-biały
Wydawca: niezależny
Data wydania: styczeń 2010
Autorzy:
Przemysław Surma, Michał Śledziński, Jakub Tschierse, Tomasz Pastuszka, Rafał Skarżycki, Tomasz Lew Leśniak, Marek Lachowicz, Milena Lachowicz, Norbert Rybarczyk, Juanele, Marcin Treder, Marcin Podolec, Robert Sienicki, Robert Wyrzykowski, Olga Wróbel, Michał Rzecznik, Maciej Pałka, Daniel Chmielewski, Bartosz Sztybor, Marcin Surma, Jacek Świdziński, Mikołaj Tkacz, Maciej Łazowski, Bartosz Szymkiewicz.
First aired on Zane Lowe’s BBC Radio 1 show on 9 December, the track is out just in time for international human rights day on 10 December.
And if you were wondering – ‘Chase the Tear’ is a reference to a paper tear-style ‘tear’, not a tear from an eye!
Myślałem, że limit mixów na ten rok wykorzystałem, ale mimo to udało mi się zmontować jeszcze jedną rzecz. Cały czas obracamy się w kosmicznych klimatach. Na okładkę niestety nie miałem czasu.
Proszę słuchać.
Tracklista:
01 | Dimlite – When Devices Off
02 | Flying Lotus – Quakes
03 | Flying Lotus – Robo Tussin (Instrumental) / fLako – Hot Ish
04 | Fulgeance – Haggis
05 | Dorian Concept – Four Teen
06 | ediT – Certified Air Raid Material
07 | Cinnaman – Parker
08 | Harmonic 313 – Problem 2
09 | Architeq – Sleeping Bear Lament (James Pants Remix)
10 | Afta-1 – Believe
11 | Prefuse 73 – Towelette
12 | Dorian Concept – Tropical Hands
13 | PANTyRAID – Headcase
14 | Humanleft – Le Clap Rap
15 | Mr. Oizo – No Day Massacre
16 | Low Limit – Turf Day
17 | Flying Lotus – GNG BNG
18 | MHE – MHE005
19 | Rustie – Zig-Zag
20 | Architeq – Babylon
21 | De Juepuchas – El Último Viaje
Nowe video Keith’a Schofield’a owiane jest gęstą mgłą internetowej kontrowersji. Zarzuca się mu kradzież cudzych pomysłów i pewnie sami podczas oglądania doświadczycie efektu gdzieś to już widziałem. Może na przykład na fotografiach William’a Hundley’a albo na jednym z bazyliona zabawnych obrazków. Z resztą Schofield otwarcie przyznaje, że spędza masę czasu przeglądając strony jak ffffound czy dropular. Nie zamierzam jednak w tym miejscu obierać stanowiska, jest to raczej temat na długą dyskusję o granicach inspiracji.
Klip wygląda jak trailer do dobrze pokręconego filmu niezależnego. Postuję go ponieważ losowość sytuacji, dbałość o detal, obraz i realizacja po prostu zachwyca.
Jestem wielkim fanem minimalizmu w grafice użytkowej, jestem też wielkim fanem seriali telewizyjnych. Dlatego doznałem niemalże orgazmu gdy natknąłem się na serię plakatów autorstwa Alberta Exergiana, grafika i dyrektora artystycznego z Austrii (co wnoszę jedynie po numerze telefonu).
Ilustracje są symboliczne i sprowadzają się do kilku geometrycznych kształtów. Plakaty w niektórych przypadkach przedstawiają obiekt, który wydawałoby się, odgrywa rolę marginalną. Czasem jest to wybór oczywisty, jednak nigdy nie ma miejsca na domniemanie co autor miał na myśli. No, pod warunkiem, że znamy serial. W innym przypadku pozostaje ciekawość. Czyli podstawowa funkcja plakatu spełniona. Dodatkowym, ale wielkim atutem jest spójność całej serii i nie mówię tu jedynie o ilustracjach. To coś, czego tego typu wydawnictwom brakuje. No bo te plakaty spokojnie mogłyby funkcjonować jako okładki, na przykład płyt DVD.
Więcej na blogu autora.
